milyonlarca damla yok mu topraga degmemis
milyonlarca anne kucagi
ve milyonlarca bebek yok mu dogmamis

bagirmak

gitmeyi kolay sanir kalan
gidene kufreder gun vakti
gideni oper
koklar ruyalarinda

kalmayi kolar sanir giden
kalan kufredip unutur sanir
bin turlu sebep vardir gitmeye,
kufreder gun vakti
kalani oper
koklar ruyalarinda

ne giden olmak
ne kalan olmaktir
yurekteki sevgiyi bitiren
sevgi nedir zaten
buhar mi olur yurekte
donar tas mi kesilir
ne demektir sevgi; biten

donmek basitlestirirken
herhangilestirirken gideni,
kalani yuceltir gun vakti
anlatacagi ozlemleri,
sevdalari vardir kalanin
kizginliklari, goz yaslari, ugruna dokulmus
giden ugramaz olur artik ruyalarina
cunku artik giden degil donendir

gidenin sozleri yalandir busbutun kalan icin
buhar olmaya mahkum seslerdir cumleler
siirlere mahkumdur giden oyleyse
artik yoktur nede olsa
bagirsa duyulmayacak
aglasa acinacaktir
halbuki aglamak
konusamayan cocugun
sevgisi, kizginligi, istegidir
yasama dair...

sevdigin gelir mi aklina ansizin
aclik gibi uyutmaz mi mesela yataginda

ansizin

mutlu siirler yazmayali
bahar kokusu topraga
ciplak ayak basip
kosmayali
bin kilometre olmusken tam da
nerden geldigi belirsiz bir mutluluk
bagirdi yuregimden
birden tum zindanlari yuregimin
guvercin olup ucuverdi gokyuzune
ve sana bu siiri getirdi

vazelin

her deniz uzaklardan bir gemi hatirlatti
her ruzgar bir motor gezintisini simsiki sarilip
sarhosluk da adadaki o geceydi kalbinde
ve sana bir yigin mutsuzluk kaldi

hey sen!
yutamayan gercegi
anlayamayan degil
kabullenemeyen sen!
hangi uykusuz gece esir alacak seni
hangi sevda masallarini yazamadan
bilinmedik uzaklara
o gemiyi
o gezintiyi
o sarhoslugu
tasiyacaksin sirilsiklam kalbinde.

ego

bilindik bir koku degil bu
bilindik bir sevda degil
ozlemlerini bilirken
beni kelepceleye ben
durduran
iskalayan
bilindik bir ben degil.

her istedigini vermek mi sevgi
her verebildigini istetmek mi
ozlemlerini bile bile zorla
tika basa!
veremiyecek olmandan degil,
verince kendin olmamaktan korkmak bir yandan
bilindik bir koku degil bu
bilindik bir sevda degil

nasihat

gok yuzune baka baka yuruyen cocuk,
bulutlardan oykuler uyduran,
en cabuk aglayip en cabuk gulen;
ayagin kaymasin hic
bulutlar bitse bile
oykulerin bitmesin
yine oyle aval aval gokte ara kendini
yine oyle gul
yine oyle sev
anne kokusu gibi yumusacik

bencil

yok olmak dort santime bakar
var olmak iki cana (bir omre)

Bir yildiz kayiyor kalbimde
Yirtarak yuregimi
Dilek tutacak halim yok
Cok yorgunum

evimiz

yan odada uyuyor yorgun,
saksıdaki çiçeğimiz soluyor
şişeyi terk etmiş bira
bir kitap yarım, sayfaları kıvrık
bir de bitik kafiye akla takılan.

uyanacak sevdiğim, dinlenmiş,
açacak çiçeğimiz güneşsiz kalmış
yeni bir şişe gelecek masaya, dolu
o kitap da bitecek elbet,
akla yeni bir kafiyede gelecek yarın
ve bu şiir burda bitecek.

bilinmeyen

bir sir sakliyordu icinde
cok derinlerinde kalbinin
tum sogukluguyla
tum karmasasi
ve tum bagirtisiyla
bir sir

anlatamiyordu kimseye
durustlugunden degil
korkusundan;
olumune korkusundan

sirri ortaya cikmadan
son surat surat yasadi
sirrindan kacar gibi degil
sirrina kosar gibi
son surat; korkar gibi

gidecek cok yolu varken aslinda
sulayacagi cicekleri
yazacagi siirleri varken
sirri geldi;
ve ruya oldu uykularda
anlatamasada kimseye
herkes anladi
korku degil telasti.